امسال در شرايطی به پيشواز چهارمين سالگرد خيزش انقلابی ژينا می رويم که از يک سو تهديدهای جانی، فشارهای اقتصادی و ويرانیهای ناشی از جنگ، زندگی ميليونها نفر را به شدت تحت تأثير قرار داده و از سوی ديگر، جمهوری اسلامی با تشديد سياست های سرکوبگرانه، افزايش بی سابقه اعدامها و استفاده از اتهاماتی چون «جاسوسی» و «تهديد امنيت ملی» می کوشد صدای جنبش های مردمی و مخالفان سياسی را خاموش کند.
همزمان، نيروهای راستگرا و اقتدارطلب در داخل و خارج کشور، که در پی بازتوليد اشکال کهنه استبداد، وابستگی و تبعيض اند، تلاش می کنند با مصادره جنبش «زن، زندگی، آزادی»، محتوای رهايی بخش و مترقی آن را تهی کرده و آن را در چارچوب منافع سياسی و طبقاتی خود بازتعريف کنند .
زن، زندگی، آزادی خيزشی بود که با محوريت زنان و در پيوند با مبارزات اقشار، مليتها و گروههای به حاشيه رانده شده و تحت ستم، از کردستان تا بلوچستان ، خوزستان تا آذربايجان و با همراهی کوييرها، مهاجران و کارگران تداوم يافت. اين جنبش افقهای تازه ای پيش روی مبارزات مردم ايران گشود و رهايی از حجاب اجباری را به عنوان يکی از ابزارهای ديرپای سرکوب و سلطه بر زنان، به يکی از محورهای مبارزه بدل کرد و در کنار آن، خواست پایان دادن به سرکوب سيستماتيک، تبعيض و نابرابری را به مطالبهای سراسری تبديل کرد.
در چهارمين سالگرد اين جنبش، با ادای احترام به جانباختگان و با درود به ايستادگی هزاران بازداشت شده، شکنجه شده و محکوم به اعدام، از جمله روزنامه نگاران زن و فعالان مدنی، تأکيد میکنيم که دفاع از جان زندانيان سياسی، حمايت از کارزار «سه شنبه های نه به اعدام»، که در صد و سی و پنجمين هفته مبارزه اش است، و مبارزه برای لغو مجازات اعدام از ضروری ترين وظايف همه نيروهای آزادی خواه و برابری طلب است.
طبق آمار اخير سازمان عفو بين الملل در سال ١۴٠۴ تعداد اعدام شدگان ٢١۵٩ نفر است که نسبت به سال پيش از آن پنجاه درصد افزايش داشته که بالاترين رقم اعدامها در ۴۴ سال گذشته يعنی پس از کشتارهای دهه ۶٠ بوده است.
از آغاز سال ١۴٠۵ دستکم ٣٧٨ نفر اعدام شده اند که ۴٨ نفر آنان از زنان بوده اند. بيش از ۶٠ نفر از دستگيرشدگان اخير نيز در خطر اعدام قرار دارند.
ما بر يک اصل بنيادين تأکيد داريم: آزادی و عدالت از مسير جنگ و ميليتاريسم نمیگذرد. جنگ، شرايط وخيم تری را بر زندگی ميليون ها نفر و از جمله زنان که بسياری از آنان، دست فروش، سر پرست خانواده و شاغل در کارگاههای کوچک بوده اند، ايجاد کرده و آنان را بيش از پيش در معرض خشونت های پدر – مردسالارانه (چنانکه آمار بالا رفته زنکشی نشان ميدهد) قرار داده است.
زنان همچنان از حق خواندن محرومند و در صورت مقاومت در برابر اين ممنوعيت، با مجازاتهای سنگينی از جمله شلاق و حبس و اتهام هايی ناروا رو به رو ميشوند. از جمله هيوا سيفیزاده، خواننده و مدرس موسيقی سنتی که به اتهام «تشويق به فساد و فحشا» به ۴ سال حبس محکوم شده است. دو زن معترض دي ماه در تاريخ ٢۵ اوت امسال هرکدام ٣١ ضربه شلاق خوردند و ٨ زن با اتهامات سياسی و عقيدتی به اعدام محکوم شده اند.
ما، ٢٢ تشکل مستقل زنان ايرانی، با تاکيد بر حق حيات مردم و زندگی در صلح و عدالت اجتماعی و رهايی از هرگونه خشونت، ضمن حمايت کامل از جنبش «زن، زندگی، آزادی» و دستاوردهايش، راه پيشروی آن را در سازمان يابی مستقل، پيوند ميان جنبش های اجتماعی، تقويت شبکه های مقاومت مدنی و حفظ همبستگی سراسری میدانيم.
زن، زندگی، آزادی
٣٠ اوت ٢٠٢۶ برابر با ٨ شهريور ١۴٠۵
امضاها:
انجمن باهم برای سلامتی زنان
انجمن زنان آزاده ايرانی – ايتاليا
انجمن زنان ايرانی دالاس
انجمن زنان ايرانی-آلمانی کلن
انجمن زنان پرتو
انجمن زنان مونترال
جنبش میتو ايران
(ICWIN (دايره زنان ايرانی برای همکاری جهانی
زنان برای آزادی و برابری پايدار
زنان کنشگر ايرانی در تبعيد – برلين
(IKWRO (سازمان حقوق زنان، ايکرو
سازمان رهايی زن
فمينيسم روزمره
فوروم زنان ايرانی در وين
کلکتيو زن زندگی ازادی رم
کمپين توقف قتلهای ناموسی
کميته برابری جنسيتی همبستگی جمهوریخواهان ايران
گروه اتحاد زنان چپ
گروه زنان شمال کاليفرنيا
گروه مطالعات زنان اورنج کانتی
نهاد دگرباشان ماناو
همايش زنان ايرانی هانوفر
